اگر شرکت شما سودآور بوده و درآمد مشمول مالیات آن نسبت به سال قبل افزایش داشته، قبل از اینکه اظهارنامه عملکرد را ارسال کنید، یک نکته مهم را فراموش نکنید:
"تبصره ۷ ماده ۱۰۵ ق.م.م را بررسی کنید"
این تبصره که مشوقی است که خیلی از شرکتها هنگام ارسال اظهارنامه از آن غافل میشوند، میتواند در صورت وجود شرایط قانونی، نرخ مالیات شرکت را کاهش دهد و در نتیجه مبلغ مالیات عملکرد را پایینتر بیاورد.
اما این کاهش مالیات خودکار نیست و صرفاً به دلیل افزایش فروش یا سود شرکت اتفاق نمیافتد. برای استفاده از این مشوق باید شرایط قانونی آن بررسی شود.
این تبصره دقیقاً چه میگوید؟
بر اساس تبصره ۷ ماده ۱۰۵ قانون مالیاتهای مستقیم، در صورت افزایش درآمد ابرازی مشمول مالیات نسبت به درآمد ابرازی مشمول مالیات سال گذشته، به ازای افزایشهای مقرر، از نرخ مالیات کاسته میشود و این کاهش حداکثر تا ۵ واحد درصد است.
شرط برخورداری از این مشوق نیز تسویه بدهی مالیاتی سال قبل و ارائه اظهارنامه مالیاتی سال جاری در مهلت مقرر است.
یعنی اگر شرکت شرایط لازم را داشته باشد، ممکن است به جای پرداخت مالیات با نرخ کامل، از نرخ پایینتری استفاده کند.
«درآمد» با «فروش» فرق دارد!
یکی از اشتباهات رایج این است که تصور کنیم اگر فروش شرکت نسبت به سال قبل افزایش پیدا کرده، پس حتماً مشمول تبصره ۷ ماده ۱۰۵ میشویم.
در حالی که ملاک این تبصره، درآمد ابرازی مشمول مالیات است، نه صرفاً مبلغ فروش.
برای مثال فرض کنید:
درآمد مشمول مالیات سال قبل شرکت:
۱۰ میلیارد تومان
درآمد مشمول مالیات سال جاری:
۱۳ میلیارد تومان
در این حالت، افزایش درآمد مشمول مالیات ۳۰ درصد است.
بنابراین باید درصد افزایش درآمد مشمول مالیات، شرایط سال پایه، بدهی مالیاتی و مقررات حاکم بر عملکرد موردنظر بررسی شود تا مشخص شود شرکت دقیقاً چه میزان از مشوق را میتواند استفاده کند.
حواستان به «سال عملکرد» باشد!
این قسمت بسیار مهم است.
در سالهای اخیر، قوانین بودجه تغییراتی در نحوه اعمال این مشوق ایجاد کردهاند. برای مثال، قانون بودجه ۱۴۰۴ برای عملکرد سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴، آستانه افزایش لازم را نسبت به متن عادی تبصره تغییر داده و عبارت «مازاد بر ۳۵ درصد» را به تبصره اضافه کرده است.
بنابراین نباید یک فرمول را بدون توجه به سال عملکرد، عیناً برای همه سالها استفاده کرد.
اول باید مشخص شود اظهارنامه مربوط به کدام عملکرد است و قانون بودجه همان سال چه حکمی داشته است.
این موضوع یکی از دلایلی است که بررسی اظهارنامه قبل از ارسال اهمیت زیادی پیدا میکند.
شرط مهم دیگر: بدهی مالیاتی سال قبل
یکی دیگر از شروط استفاده از این مشوق، تسویه بدهی مالیاتی سال قبل است.
البته منظور از «تسویه» در تفسیر شورای عالی مالیاتی، پرداخت بدهی مالیاتی قطعیشده مربوط به سال پایه است.
بنابراین قبل از ارسال اظهارنامه باید وضعیت بدهی مالیاتی سال قبل بررسی شود.
ممکن است شرکت تصور کند بدهی مالیاتی ندارد، اما در پرونده مالیاتی آن بدهی قطعیشدهای وجود داشته باشد که هنوز تسویه نشده است.
در چنین شرایطی، استفاده از تبصره ۷ میتواند با مشکل مواجه شود.
اگر سال قبل درآمد مشمول مالیات نداشتیم چه؟
بر اساس نظر شورای عالی مالیاتی، اگر مؤدی در سال پایه درآمد مشمول مالیات ابراز نکرده باشد و اظهارنامه آن سال صفر یا زیان ابراز کرده باشد، تخفیف موضوع تبصره ۷ قابل اعمال نخواهد بود.
پس این مشوق را نمیتوان صرفاً با افزایش درآمد سال جاری ایجاد کرد.
باید درآمد مشمول مالیات ابرازی سال پایه نیز وجود داشته باشد تا امکان مقایسه فراهم شود.
چرا این موضوع قبل از ارسال اظهارنامه مهم است؟
چون اظهارنامه عملکرد فقط یک فرم برای «اعلام مالیات» نیست.
اظهارنامه جایی است که بسیاری از مشوقها، معافیتها، هزینهها و ظرفیتهای قانونی باید قبل از ارسال بررسی شوند.
در واقع، یکی از وظایف تیم مالی و مالیاتی حرفهای این است که قبل از ارسال اظهارنامه، تمام ظرفیتهای قانونی کاهش مالیات را بررسی کند.
تبصره ۷ ماده ۱۰۵ یکی از همین ظرفیتهاست.
حتی در تفسیر شورای عالی مالیاتی تصریح شده که این مشوق از مصادیق مشوقهای مالیاتی است و رعایت الزامات مربوط به ارائه اظهارنامه، دفاتر و اسناد و مدارک اهمیت دارد.
یک اشتباه رایج؛ اظهارنامه را ارسال کنیم، بعداً درستش میکنیم!
این طرز فکر میتواند برای شرکت هزینهساز باشد.
قبل از ارسال اظهارنامه باید محاسبات نهایی انجام شود و مشخص شود شرکت از چه مشوقهایی برخوردار است.
نکته جالب اینکه طبق نظر شورای عالی مالیاتی، اگر مؤدی در اظهارنامه خود مشوق تبصره ۷ را اعمال نکرده باشد اما در رسیدگی مالیاتی احراز شود که شرایط استفاده از آن را داشته است، امکان اعمال این تخفیف در رسیدگی یا مراجع حل اختلاف نیز پیشبینی شده است.
اما آیا بهتر نیست از ابتدا اظهارنامه بهصورت صحیح و با استفاده از ظرفیتهای قانونی تهیه شود؟
قطعاً بله.
مدیرعامل قبل از ارسال اظهارنامه این ۵ سؤال را از حسابدار یا مشاور مالیاتی بپرسد:
۱. درآمد مشمول مالیات امسال نسبت به سال قبل چند درصد افزایش داشته است؟
۲. آیا شرکت شرایط استفاده از تبصره ۷ ماده ۱۰۵ را دارد؟
۳. بدهی مالیاتی قطعی سال قبل تسویه شده است؟
۴. قانون بودجه سال مربوط چه حکمی درباره این مشوق دارد؟
۵. آیا تمام مشوقها و معافیتهای قانونی قابل استفاده در اظهارنامه بررسی شدهاند؟
اگر پاسخ این سؤالها دقیق و مستند باشد، مدیرعامل میتواند با اطمینان بیشتری اظهارنامه عملکرد شرکت را نهایی کند.
مالیات بیشتر همیشه به معنای عملکرد بهتر نیست!
گاهی یک شرکت به دلیل رشد واقعی فعالیت خود، درآمد مشمول مالیات بیشتری نسبت به سال قبل دارد.
این اتفاق لزوماً بد نیست؛ اتفاقاً میتواند نشانه رشد کسبوکار باشد.
اما رشد سود به معنی این نیست که شرکت باید بیش از آنچه قانون تعیین کرده مالیات پرداخت کند.
قوانین مالیاتی برای برخی مؤدیان، مشوقهایی در نظر گرفتهاند تا در صورت رعایت الزامات قانونی و شفافیت مالی، امکان استفاده از نرخهای ترجیحی یا تخفیفهای قانونی فراهم شود.
تبصره ۷ ماده ۱۰۵ یکی از همین موارد است.
پس قبل از ارسال اظهارنامه عملکرد، فقط یک بار دیگر پرونده مالیاتی شرکت را بررسی کنید:
شاید بخشی از مالیاتی که قرار است پرداخت کنید، با استفاده صحیح از یک مشوق قانونی، قابل کاهش باشد.
مالیات را کم نکنید؛
مالیاتِ قانونی را درست محاسبه کنید.
این تفاوت، همان چیزی است که یک مدیر مالی حرفهای را از یک حسابداری صرفاً ثبتکننده متمایز میکند.
<<کیمیا حساب صبا ؛ کنار شما برای تصمیم های مالی دقیق تر، مالیات بهینه تر و آینده ای مطمئن تر>>